Stellling nemen, ten afscheid...

Stelling nemen, transparant zijn en verantwoording afleggen

“Onze medewerkers zien wij als ambassadeurs van de gemeente. Zij bepalen een belangrijk deel van het imago en de uitstraling van de gemeentelijke organisatie.”

(Citaat uit de inleiding van het nieuwe Coalitieakkoord “Besturen met en voor mensen.”)


Niemand zal er op zitten te wachten om langs de weg van dit weblog kennis te nemen van mijn mening over het nieuwe coalitieprogramma. Daarom onthoud ik me op deze plaats van het geven van commentaar op de inhoud ervan. Toch heb ik boven deze bijdrage een citaat uit de inleiding van dat programma geplaatst. En ook dat niet omdat ik over wat er staat op- of aanmerkingen meen te moeten maken. Nee, terugkijkend naar de afgelopen periode wil ik iets zeggen over wat er net niet staat.

In de verkiezingscampagne in 2002 riepen vrijwel alle politieke partijen – ook het CDA - dat het roer om moest. “Transparantie” was het kernwoord in de campagne. We wilden ook af van het zittend college dat in onze ogen van toen partijpolitiek niet meer herkenbaar was. Wij hadden het gevoel dat het op te veel punten die in de diverse partijprogramma’s stonden - vaak op ambtelijk advies - de sceptisch regenteske houding aannam van “Jongens, dat kan je nou wel willen, maar dat kan eenvoudigweg niet.” Vol ambitie om het anders te gaan doen (vooral aan het energie verslindende geëtter tussen VVD en LB moest een eind komen) trad een nieuw college aan waarin het CDA met die beide partijen deelnam. Goed naar de mensen luisteren zouden we, eerlijk en toegankelijk zijn. Kortom: nieuwe politieke mores wilden we introduceren.
Maar het zat niet goed met het liberale deel van de politieke basis van dat college en ook de geforceerde terugkeer van collega Goote in de warme VVD moederschoot had een averechts resultaat: door de getalsmatig te beperkte steun ontaardde de besluitvorming in de raad zich tot een steeds vaker terugkerend partizanengevecht en moest het college het vaak hebben van de bij de PvdA-fractie ruimschoots aanwezige bestuursmoraal, alle oppositionele vaardigheden van die zijde ten spijt. Na vier jaar was het beeld naar buiten bepaald nog niet zo veranderd als beoogd.

In 2006 kwam er een coalitie tot stand langs een voor Bloemendaal ongebruikelijke weg: PvdA en CDA sloegen de handen ineen, schreven een programma en overlegden daar vervolgens met de VVD over op voet van gelijkheid. Het college dat hieruit voortkwam stelde zich, voor mijn gevoel niet continue bewust, veel dualistischer op dan tevoren – nam soms ook welbewust een standpunt in dat door de raad en ook daarbuiten door menigeen (nog) niet werd gedeeld. Soms moet je je verantwoordelijkheid als college nemen, nietwaar? Minder comfortabel kan best bestuurlijk meer verantwoord zijn. Een college dat afgaat op eigen verantwoordelijksgevoel, is ten volle dualistisch! Natuurlijk met alle respect ervoor dat het de raad is, die in veel gevallen uiteindelijk aan de touwtjes trekt via het onvervreemdbaar budgetrecht. Dan voeg je je als college in je handelen daarnaar omdat het zo hoort. Maar je overtuiging raak je dan niet wijt: je bent geen windvaan! Die houding was nogal wat mensen – ook in de lokale pers en ook in de raad – niet naar de zin. Dat lijkt me gebaseerd op de dwaze gedachte dat het dualisme vordert dat de raad het zich niet kan permitteren het denken van het college niet te beheersen.

Toen ik de deze laatste zin bedacht had, was de cirkel rond. De werkelijke consequentie van dualisme is, dat de raad en het college (veel scherper dan in de praktijk tot nu) bewust raken van de beperktheid van de eigen verantwoordelijkheid die de wet hen toekent: voor de raad slechts een verordenende: kaderstelling en control. En voor het college slechts de uitoefening van het dagelijks bestuur. Beide moeten er besef en respect voor hebben dat dat wezenlijk verschillende verantwoordelijkheden zijn. En dat zich dat bij tijd en wijle heel wel kan verdragen met het innemen van verschillende standpunten over bepaalde zaken. Als de discussie in de raad getuigt van dat respect krijgt het raadsdebat – en naar mijn stellige overtuiging daarmee ook: de politiek – weer het aanzien dat voor een levende democratie een bestaansvoorwaarde is.

Daar is overigens ook verandering voor nodig van de taal die sommige mensen zich bij de inspraak menen te kunnen permitteren in de bejegening van het gemeentebestuur. Alsof de raadszaal gedomineerd wordt door een stelletje oplichters. Ik heb in de raadzaal de grofste beledigingen geuit horen worden zonder dat ook maar een raadslid er een spier bij vertrok. De raad accepteert dat. Maar ook de toon van het raadsdebat zelf kenmerkt zich maand na maand veel te vaak door een verwijtende sfeer dat de een er niks van bakt en de ander er niks van snapt. Alsof men in de verantwoordelijkheid van de ander treden moet. Schijnbaar articuleer je daarmee dat je zelf tot veel iets veel beters in staat bent.

Hoewel ik me realiseer dat deze analyse op mezelf terug kan slaan, wil ik dit toch als mijn overtuiging naar voren brengen. Laat niemand zich verbazen over de manier waarop veel mensen over “de politiek” denken als politici zelf er niet in slagen de ander uitnemender te achten dan zich zelf en vanuit die positie met elkaar de discussie aangaan.

Wat mij betreft staat die passage over hoe de coalitiepartners de ambtelijke medewerkers zien, prachtig in hun programma. Het zal voor de organisatie wel een nieuwe ervaring zijn om door het gemeentebestuur op ambassadeursniveau te worden geplaatst. Maar, zonder dollen, ik zou er heel graag naast willen stellen dat het de raads- en collegeleden zijn die - door hun wijze van discussiëren en omgaan met elkaar - honderd keer meer dan de ambtenaren bepalen van het imago en de uitstraling van de gemeentelijke organisatie. Besef van die verantwoordelijkheid van de gemeentebestuurders zelf, had ook best uit het programma mogen blijken. Daarom wens ik de opvolgende generatie dit besef vanaf deze plaats toe en ook het plezier er in deze zin ook wat van te maken.

Voor de laatste keer met vriendelijke groet,

Victor Bruins Slot

Verkiezingstijd

Een verkiezingstijd is altijd weer boeiend. Iedereen is opeens overal voor of tegen, al naar gelang de aanhang van dat voor of tegen zijn. Is de hele bevolking van het Rijnegomkwartier tegen de fietsbrug, dan zijn diverse politieke partijen ook altijd tegen geweest. Zo’n rector van het Coornhert en zo’n fietsersbond (voorstanders) zijn in aantal altijd minder stemmers dan de bewoners van het Rijnegomkwartier. Alleen tegen zijn is niet voldoende, dat moet natuurlijk ook uitgedragen worden, anders heb je er niks aan. Dat het college zelf al tegen de provincie gezegd heeft dat er voorlopig geen bestuurlijke medewerking verleend zal worden aan die fietsbrug is dan niet relevant. “Het gevaar is dan wel geweken maar als dat gevaar niet geweken zou zijn, zouden wij tegen zijn. Wij denken namelijk echt aan u.” Ik heb natuurlijk makkelijk praten, de politieke aanhang van de PvdA zit nauwelijks in het Rijnegomkwartier. Maar boeiend blijft het.

Zelf zit ik momenteel ook anders in discussies merk ik. Ik praat al een half jaar met een buurtcomité (hebben wij niet allen ons eigen buurtcomité in deze gemeente) over de Zandvoorterweg na de onderhoudsbeurt. Daar is de gemeente zo dom geweest om niet alles precies zo terug te leggen als het was. Ik meen dit echt: bij onderhoud hoort de inrichting gelijk te blijven (los van natuurlijk aanpassing aan de veiligheidseisen) en dan is er ook geen sprake van overleg met de buurt. Bij een nieuwe weginrichting vindt er standaard wel overleg met de buurt plaats. We hebben de middengeleiders verlengd, de inritconstructies iets versmald en aangepast met een verhoogd fietspad, andere belijning aangebracht en een dubbel riool aangelegd wat veel putten met zich meebracht. Voor al deze maatregelen hadden we wel goeie verklaringen, maar die zijn eigenlijk niet relevant. Het buurtcomité kwam met een verzoek iets te doen aan alle genoemde zaken. We hebben daarnaar gekeken. Na eerst excuses gemaakt te hebben voor het gebrek aan overleg omdat bleek dat we dus toch wat aan de weginrichting gewijzigd hadden. Uiteindelijk hebben we besloten een deel van de putten dicht te asfalteren, de middengeleiders in te korten en de inritconstructies te verbreden. (ruim € 60.000) Verder hebben we toegezegd op termijn, bij einde levensduur van de huidige belijning, een ander soort belijning op te zullen brengen. De inritconstructies aanpassen ging ons te ver. Die vallen qua hoogte binnen de normen (en zijn overigens lager dan de eerste in de gemeente aangelegde inritconstructies) en vergroten de veiligheid van de fietsers en voetgangers. We hebben zelfs een aantal ambtenaren gevraagd er eens overheen te rijden met hun eigen auto om te kijken of het problematische inritten waren geworden. Zowel objectief (normen) als subjectief (gebruik) bleken de inritten naar onze mening te kloppen.

En hoe zit ik dan in zo’n discussie met dat buurtcomité? Ik moet naar de burgers luisteren krijg ik dan te horen. Maar welke dan. Die 281 mensen die getekend hebben onder een petitie van het buurtcomité? Die ouders uit Aerdenhout en Zandvoort die het een prettig idee vinden dat we in Bloemendaal proberen de fietspaden (duurzaam) veilig aan te leggen zodat hun kinderen veilig naar school kunnen fietsen. De gemeenteraad die stelt dat we zaken van te voren hadden moeten weten en die dus wel eens moeilijk zouden kunnen gaan doen over het geld. De OZB-betalers?

Het is een afweging, altijd. Hier hadden we het anders moeten doen. Daarvoor bieden we excuses aan. We doen dat middels een brief die we huis aan huis verspreiden. We passen maximaal aan (putten, middengeleiders, breedte inritconstructies) dan wel zullen op termijn aanpassen (belijning). De aanpassing van de inritconstructies gaat te ver. Daarbij maken we een afweging tussen veiligheid, last, kosten. Ik vrees dat de schandpaal in het weekblad Zuid-Kennmerland volgende week met mij er aan zal staan. Tenslotte is de trekker van het buurtcomité ook nog eens redacteur van het Weekblad. Toch kan ik het verdedigen. En daar gaat het om.

4 avonden politieke cafés!

Het college van B&W heeft deze en vorige week in 4 dorpskernen verantwoording afgelegd aan de inwoners van Bloemendaal.
Dit was waardevol voor ons en vooral belangrijk om te laten zien dat we niet voor zaken uit de weg gaan.
De eerste in Aerdenhout is door ongeveer 80 mensen bezocht. Druk voor zo’n bijeenkomst, maar ze hadden dan ook een paar grote gezamenlijke problemen. De mogelijke komst van een fietsbrug over de Houtvaartkade, de echt ongelofelijke puinhoop aldaar van de werkzaamheden aan de overkant (Vogelparkbuurt) en de werkzaamheden aan riolering en bergbezinkbassin. De sfeer was prettig stevig, en het college werd vooral aangesproken op zijn houding naar de buurgemeente Heemstede en de provincie. Ook waren er natuurlijk nogal wat “happy problems” zoals een inwoner dit verwoordde. Klein leed dat ook op de wijkschouw had kunnen worden gemeld, maar waar we goed notie van hebben genomen.
In Bloemendaal en Overveen waren er wat minder mensen, maar dit waren zeker voor ons waardevolle bijeenkomsten, zeker omdat er weer een contactmoment hadden met andere mensen dan die we normaal gesproken tegenkomen.
In Vogelenzang op 26-05 was het weer wat drukker (60 man) en werd er natuurlijk gesproken over het verkeer. Men is het niet helemaal met elkaar eens: de ene groep wil de auto’s uit het dorp, de andere wil dat iedereen zijn (soms 2 of 3) auto’s voor de deur kan parkeren en weer en groepje wil dat we Vogelenzang Noord-Oost niet gaan volbouwen omdat er anders nog meer auto’s bijkomen. Het een gaat nu eenmaal niet zonder het ander, dus daar moeten we echt met de Vogelenzangers uit zien te komen.
Ook ging het over de fusie met Bennebroek. Zeker voor Vogelenzang van belang omdat dit betekent dat ze meer en eenvoudiger gebruik kunnen maken van de voorzieningen in Bennebroek. Er ontstond nog even een discussie over de reden van deze fusie: deze zou moeten zijn ingezet – door Bloemendaal – om efficiënter en goedkoper te gaan werken, zodat het leven (lees: OZB) voor onze inwoners goedkoper werd. Dit heb ik ontkend, omdat er voor onze gemeenteraad 2 redenen zijn geweest: a) een buur in nood moet je altijd de helpende hand bieden en b) door de wat grotere “massa” van onze gemeente kun je door efficiënter te werken de dienstverlening en de kwaliteit van onze gemeente verbeteren.

4 avonden, met in totaal een kleine 200 mensen die we bereikt en/of gesproken hebben. Niet zo veel misschien zult u zeggen? De problemen vielen mee? Ja en ja. Maar dat we dit doen hoort wel bij een open houding naar onze inwoners. Wij, het college van B&W èn onze gemeenteraad, laten ons aanspreken op wat we doen. We luisteren en luisteren en proberen te handelen naar wat we gehoord hebben. Dat signaal hebben we weer eens afgegeven. Als we dit niet zouden doen zouden we afwijken van de ingezette lijn dat we beter en meer naar onze inwoners willen communiceren.

En natuurlijk zijn er altijd mensen die vervolgens zeggen dat niets met hun wensen of opmerkingen hebben gedaan en dit uitleggen als onwil. Wij hebben als gemeente het belang te dienen van 17.000 inwoners, maar we zijn ook onderdeel van een regio waarin we een rol hebben. Wij moeten integrale afwegingen maken en soms betekent dit dat we nee moeten zeggen tegen mensen die ons aanspreken. Jammer, want ook wij delen eigenlijk heel graag cadeautjes uit…….

Visie

Van de week een gesprek gehad over onder meer het risico dat je loopt wanneer je, als je lang op de zelfde stoel zit en je je “wijs” geworden voelt, gemakkelijk sceptisch of soms wel cynisch wordt ten aanzien van “nieuwe”wijsheden die over je worden uitgestort. Daar werd ik gisteravond opnieuw sterk bij bepaald. De PvdA afdeling van Bloemendaal organiseerde een bijeenkomst over bouwen in Bloemendaal en de weerstand die dat vaak oproept. Een van de inleiders, een hoge Haarlemse ambtenaar uit de gemeentelijke bouwsector, hield een betoog over het belang dat er van het begin af aan eensgezindheid is tussen bewoners, projectontwikkelaar en gemeentebestuur. Dat is een gemeentelijke verantwoordelijkheid. Onder bijval van vele anderen merkte iemand op dat het vooral van belang is dat je een visie moet hebben op de ruimtelijke en demografische ontwikkeling van de gemeente zoals die haar weerslag moet krijgen in gemeentelijke bestemmingsplannen. Maar iemand anders, een goede bekende uit de kringen van ons bekende bezwaarmakers, vond dat je de zorg voor eensgezindheid niet moest beperken tot de drie genoemde partijen: daar horen namelijk ook allen bij die strijden voor het algemeen belang, bij voorbeeld het belang van natuur of milieu of het belang van een goede woonomgeving. Visie hebben en toch je laten leiden door de zorg dat iedereen het met iedereen eens is en blijft. Werd ik daar nou een beetje sceptisch of een beetje cynisch van?
Het oud PvdA raadslid Barend Linders haalde voor mij het venijn eruit: hij liet vergoelijkend een grapje uit kringen van doorknede provincie-ambtenaren horen “Visie is datgene waarvan je tegenstander zegt dat jij het niet hebt.” Voor zover ik cynisch was geworden, heeft Linders me er weer bovenop geholpen. Maar met de dienstbaarheid aan het openbaar belang ben ik nog niet klaar. Ik blijf denken aan de zorgelijke juridische procedures rond het hoofdgebouw van het Provinciaal Ziekenhuis dat steeds verder in verval aan het raken is. Het lijkt erop dat we het gebouw met geen vinger aan mogen raken. Mensen die zich opwerpen voor het monumentaal karakter van dit gebouw hebben jarenlang procedures gevoerd waardoor het de projectontwikkelaar belet werd het gebouw aan te pakken. Steeds meer ging het dak lekken. Repareren mocht niet. In het vochtige klimaat van wegrottend hout op zolder van het Hoofdgebouw ontkiemde zich een heel bijzonder varentje dat ingevolge Europese regelgeving bescherming behoort te genieten. In de Nederlandse tekst van die regelgeving mogen onder deze omstandigheden
a - de voorgenomen bouwkundige ingrepen het voortbestaan van de beschermde soort niet in gevaar brengen;
b - voor die ingrepen geen aanvaardbare alternatieven bestaan
c - en moten die ingrepen dienstbaar zijn aan het algemeen belang.
Met de beide eerste voorwaarden zat het volgens de Haarlemse rechtbank wel goed. Maar volgens haar heeft de Nederlandse wetgever zijn werk niet goed gedaan: in de Franse grondtekst moeten de bouwkundige maatregelen het Europese (communautaire) belang dienen. Alleen het Nederlandse algemeen belang is niet voldoende! En dus zal het hoofdgebouw misschien wel nooit gerestaureerd mogen worden. Vanwege dat varentje. En vanwege de vleermuis en de uil die zich in de stinkende, vochtige, rottende zolderomgeving na al die jaren van gedwongen niets doen zich best thuis voelen.
Algemeen belang? U mag het zeggen!

Bijzonder openbaar bestuur

Het zal je maar gebeuren. Zonder enige vorm van onderwijservaring voor de klas. Mij overkwam dat afgelopen donderdag – de dag van de leerplicht. Van 9 tot half 10 bij groep 8 en van half 10 tot 10 bij groep 7 zou ik door de leerlingen van de Julianaschool ondervraagd worden over het dagthema Recht op onderwijs. Mijn collega-wethouder voor het onderwijs Thera Wolf (PvdA) is er een ware meester in – zij wel dus – haar collega-wethouders ervan te overtuigen dat het goed is als zij acte de présence geven wanneer er weer eens wat bijzonders is op de scholen of elders voor de jeugd. Ik vond het dit keer ook best spannend. Dat kwam omdat ik mij (laat ik het voorzichtig zeggen) de periode dat de leerplicht op mij zelf van toepassing was, niet als mijn meest glansrijke herinner. Voor mijn ouders en docenten zal hetzelfde wel gegolden hebben…
Het prettige van deze werkdag was dat ons was verteld dat we niets hoefden voor te bereiden want dat hadden de leerlingen wel gedaan. Ik zou bestormd worden met vragen.
Het hoofd der school stelde mij klokslag 9 uur voor aan groep 8. De kinderen hingen aan zijn lippen toen hij deze vreemde meneer introduceerde. Ik maakte van die gelegenheid gebruik om goed rond te kijken: Een tjokvol lokaal met allemaal jongens en meisje in verschillende houdingen en met verschillende dingen bezig onder het luisteren. Heel wat anders dan een gemeenteraad. Toen het hoofd uitgesproken was, trok het zich terug. De juffrouw van de klas ging op een vrij stoeltje zitten en alle ogen werden gericht op kwatta. Stilte. Niks geen vragen. Ik moest ter plekke bedenken wat ik te vertellen had. Het hoofd had me verteld dat de school met een Ghana project bezig was dus het lag voor de hand om een vergelijking te maken tussen onderwijs in een ontwikkelingsland en in onze maatschappij doe zo op ontplooiingsmogelijkheden voor iedereen gericht is. Ik vond het verschrikkelijk moeilijk. Mijn respect voor onderwijsgevenden – als man van een lerares toch al hoog – was na dat halve uur fors gestegen. ‘k Ben benieuwd of er lezers zijn met een kind dat onder mijn gehoor geweest is: ‘k wil graag feedback voor volgend jaar!
Groep 7 was een verademing. Een spervuur van vragen. Of ik wel eens van school gestuurd was, wilde het vriendinnetje van de dochter van collega Wolf weten… (Deze vraag, ervoer ik als een blijk van collegiaal bestuur: ik had het vroegtijdig eind aan mijn gymnasiumcarrière op het ECL ooit aan Thera bekend.) Omdat eerlijkheid in de politiek een basisregel is: Ja, dus. Vervolgvraag: Of dat dan niet in strijd met de leerplicht was? Daar had ik destijds eigenlijk op moeten komen. Onze leerplichtambtenaar Ed Woerdeman, stond mij in dit half uur bij. Omstandig vertelde hij wat er zijnerzijds dreigt als leerlingen spijbelen. Een proces verbaal hoort daar bij. De leerlingen hingen aan zijn lippen. Zijn ervaring als schoolmeester kwam er volop uit. De volgende vraag was weer voor mij. Of de leerplicht ook voor docenten gold? Verontwaardiging toen ik moest ontkennen dat dat het geval was. Daarop volgde wel een heel bijzondere vraag: Als ik es geen zin heb om naar school te gaan en naar een voetbalwedstrijd ga en ik kom op de tribune naast meester te zitten, krijgt hij dan wel een proces van baal?
U begrijpt het: Groep 7 heeft mijn hart gestolen. Daar haalt de gemeenteraad het niet bij!

Victor Bruins Slot

Renovatie Kopje van Bloemendaal

Renovatie Kopje van Bloemendaal
Op dinsdag 25 maart jl is in de burgerzaal een bijeenkomst geweest, bezocht door ongeveer 100 belangstellenden, waarin is ingegaan op de bijna afgeronde renovatie.
Het is ongeveer 60 jaar geleden dat de "uitkijktoren" is gebouwd door de duitse bezetters, zoals zo plastisch verteld door collega Bruins Slot bij de aanvang van de restoratie. Het Kopje was toe aan een grondige opknapbeurt want het werd gebruikt voor doeleinden die daar niet voor waren bedoeld bovendien was er sprake van een toren zonder uitkijk door de vele bomen en ernstige verzakkingen.Joan Patijn verhaalde over de historie, Ab Schuurman vertoonde lichtbeelden en Peter Nuiten vertelde over de ervaringen van BIM ( de renovatie onderneming). Afsluitend citeerde wethouder Bruins Slot enige woorden van de duitse filosoof Nitsche zodat een ieder gelouterd en wel naar huis kon.Het loont de moeite een kijkje te nemen bij de opgeknapte uitkijktoren waar men als men de moeite neemt omheen kan lopen

fusie bloemendaal bennebroek in gevaar?

Fusie Bloemendaal/ Bennebroek in gevaar?
Omdat de provincie Noord Holland kennelijk niet in staat is in het kader van haar toezicht op de beide gemeenten op tijd een verklaring af te geven van schonegrond de zogenoemde "schonegrondverklaring" kan de fusie gevaar lopen of op zijn minst vertraging oplopen. Insiders zeggen dat "Groot Bloemendaal" niet kan wachten op die verklaring en het onderzoek door de provincie en daarom 3 bureau's heeft ingeschakeld en wel een uit Bennebroek en twee uit Bloemendaal om versneld onderzoek te doen naar de schone grond in Groot Bloemendaal.Het college van B&W neemt morgen een besluit hierover.

foto's: roderick de Veen/abradio

Rampenoefening goed verlopen
Afgelopen donderdag avond ging om ongeveer 21.45 uur mijn pieper af. Die was in de afgelopen week wel vaker afgegaan en in het schermpje las ik dan dat het een proefalarm betrof. Nu was het echter menens en of ik me maar als loco-burgemeester/ dienstdoende piketwethouder wilde begeven naar de brandweerkazerne in Haarlem. Daar om 21.58 uur aangekomen was er al een geweldige bedrijvigheid. Het zogenoemde operationele team (OT) was zich al aan het voorbereiden. Zeer interessant om te zien. Ik moest een etage hoger zijn bij het beleidsteam (BT). Daar druppelden allerlei betrokken funktionarissen binnen en kon de oefening beginnen. Er was sprake van een vliegtuig dat was neergestort in de buurt van de Gedempte Schalkwijkergracht/ Kissingerstraat. Veel doden,veel brandhaarden etc. Kortom een levensecht scenario en alle funktionarissen in aktie totdat de operationeel leider (OL) kwam melden dat er echt iets was gebeurd ( auto te water ) en dat de oefening voorlopig werd stil gelegd. Na de herstart om 22.41 uur ging het om vragen als is Schiphol geinformeerd, zijn de processen in Haarlem opgestart, is opschaling van de aktiviteiten nodig, zijn de media op de hoogte gesteld, zijn de ziekenhuizen stand-by etc. Alles heel doelgericht en efficient.We kwamen tot de slotsom dat de burgemeester van Beverwijk en ik niet noodzakelijkerwijs aanwezig hoefden te zijn en naar huis konden. Om 23.40 uur werd ik weer opgepiept. Er was sprake van een( virtuele) gifwolk die richting Bloemendaal dreef. Iets later kwam de OL weer binnen met meer informatie.Noodverordeningen moesten worden gereedgemaakt. Een tweede grote brand werd gemeld als gevolg van een vliegtuigmotor op een meubelfabriek. De contouren en de samenstelling van de gifwolk werden bepaald. Voorbereidingen voor eventuele evacuatie werden gedaan. Alles en iedereen was in de weer. Alle handelingen en uitspraken werden ook door het OT omringende team van mensen vastgelegd met waarschijnlijk het doel in de toekomst tot verdere verbeteringen te komen.Om ongeveer 12.30 uur kwam de melding einde oefening.
Uit de evaluatie kwamen een heleboel punten naar voren maar het belangrijkste was volgens mij dat het BT zeer zorgvuldig,rustig en goed overwogen alle besluiten heeft kunnen nemen. Dat geeft vertrouwen voor wanneer er echt iets aan de hand is.

Aankondiging: Milleniumdag in Bloemendaal

Op 11 april 2008 zal in Bloemendaal de zogenoemde Milleniumdag worden georganiseerd. Haast alle basisscholen hebben zich bereid verklaard hieraan hun medewerking te verlenen. Het belooft een fantastische happening te worden en de gemeente wil hier graag aan meewerken. Om uw herinnering nog even wat op te frissen hierbij de 8 milleniumdoelen

In 2015

1 zijn extreme armoede en honger uitgebannen

2 gaan alle jongens en meisjes naar school

3 hebben mannen en vrouwen dezelfde rechten

4 is de kindersterfte sterk afgenomen

5 sterven er minder vrouwen door zwangerschap

6 is de verspreiding van ziektes als aids en malaria gestopt

7 leven meer mensen in een duurzaam leefmilieu

8 is er meer eerlijke handel, schuldenverlichting en hulp

Zodra er meer bekend is over het programma zal dat op de gemeentelijke site gepubliceerd worden.

Korte reflectie

Vier dagen na het begin van het imaginaire kerstreces even tijd voor een moment van reflectie. We hebben ooit in het college de afspraak gemaakt dat degene die piketweek heeft ook het weblog bijhoudt. Ondanks dat we op alle andere momenten een college zijn dat zich aan de afspraken houdt, lukt het niet zo met het weblog. Mooi voornemen dus.

Het was een bijzondere week, deze laatste werkweek van 2007. Het begon vrijdag de 14e met de melding dat er een klacht tegen mij was ingediend. Ik zou niet serieus ingegaan zijn op een bij mail (d.d. 02-07-2007!) gedane suggestie jurisprudentie te bekijken om openbare scholen het groeien te beletten. Ik was zelf niet bekend met het fenomeen klachten tegen bestuurders, dus leerzaam. Na de klachtmelding ben ik naar het kerstfeest gegaan van de gemeente om toch wat kerstsfeer op te snuiven. Om half acht in het kerkje van Bloemendaal kwam de ware kerstgedachte boven bij een kerstoptreden van onze muziekschool. Natuurlijk ook omdat mijn eigen dochter optrad. De werkweek eindigde op vrijdag de 21e met mijn aarzeling om een bewoner terug te bellen die de wethouder eiste te spreken, omdat hij zijn auto voor de deur wenste te kunnen zetten op de Julianalaan. Ondanks dat hem door de ambtelijke dienst gezegd was dat de weg pas 1 keer geasfalteerd was en gebruik ervan tot schade aan de weg zou leiden. Op vrijdag werk ik bij mijn andere werkgever, de Universiteit Leiden, hield ik me voor. Maar eigenlijk heb ik er genoeg van me onheus te laten bejegenen.

Hoe gaat het nou, zo’n laatste week in Bloemendaals bestuur?

Veel externe vergaderingen. Nog net niet met het mes op tafel discussiëren over mogelijke integratie van de jeugdgezondheidszorg 0-4 en 4-19 jaar met de andere wethouders Jeugd en/of Volksgezondheid uit Midden- en Zuid-Kennemerland. Voorgesteld worden aan een zelfbewust “nieuw”College van Gedeputeerde Staten. Overleggen met de wethouders Strand en een hoogheemraad van Rijnland over jaarrondpaviljoens en bouwen op palen. Met de wethouders Jeugd, Onderwijs, Sport, Welzijn, enz uit Zuid-Kennemerland de reguliere agenda doorpraten.

Leuke berichten. Bijvoorbeeld dat de minister van Economische Zaken positief heeft geantwoord op een brief die ik had opgesteld, ondertekend door gedeputeerde Jaap Bond, waarin we een positieve inzet vragen voor zandsuppletie om economische redenen. Of de aanwijzing door gedeputeerde Mooij van de N208 als preferente vrachtwagenroute en niet onze N206.

Met het hele college een middag en avond ons functioneren doornemen. Inhoud en stijl. Basis is toch wel dat we het erg goed kunnen vinden met elkaar. En dan kan je elkaar wijzen op verbeterpunten of je eigen twijfels op tafel leggen.

Interne vergaderingen. Over te bouwen gymzalen, over verkeer, over jeugdwerk en –honk, enz.

Hoogtepunt natuurlijk de maandelijkse gemeenteraad. (Eerst met het hele college naar de kerstviering op de Julianaschool. Daar komt gelijk een buurtbewoonster / ouder van de school vragen of we voor de verbouwing komen. “Oh, jammer want ik ben tegen”.) Ik probeer steeds meer de vergaderingen te gebruiken om simpele mededelingen te doen. Reacties zijn uit op bouwaanvragen, werkzaamheden Kop Zeeweg lopen vertraging op, Julianalaan heeft vertraging maar we halen het wel en we hebben bonbons huis aan huis in de omgeving van de Julianalaan laten verspreiden, enz. Verlevendigt de boel iets, want alles is tegenwoordig erg gereguleerd door de raad. Opbrengst van de avond: WMO-plan unaniem aangenomen, godsdienstonderwijs bij amendement verbreed tot voorlichting over levensbeschouwelijke richtingen voor alle scholen in Bloemendaal, Waterplan unaniem aangenomen, zes of zeven hamerpunten erdoor. En wederom de discussie over de Commissie van Welstand en Monumenten en over het luisteren naar burgers.

Wat dat luisteren betreft zouden we, misschien wel breder dan raad en college, eens goed moeten praten over de troebele lijn tussen luisteren naar burgers en voorkomen dat de grootste schreeuwers altijd hun zin krijgen. Over voordelen van een kleine gemeente met een grote toegankelijkheid van de leden in het openbaar bestuur en normaal vinden dat voor iedere bekeuring, iedere mededeling van ambtelijke zijde die je niet zint, op hoge poten de wethouder aan de telefoon geroepen wordt. Dit bespreekbaar maken is misschien wel een heel mooi voornemen voor het nieuwe jaar.

Ik wens iedereen een leuke jaarwisseling en een goed 2008.

Weg met de Bloemendaalse burencratie!

Weg met de Bloemendaalse burencratie!

Bloemendaal kent vele buren. De provinciale buurman, de buurgemeentes Haarlem, Zandvoort, Heemstede en Velsen. Maar ook de buurman in de straat. Als inwoner van deze gemeente heb je ook de rol van buur. Sommige buren doen actief mee in de laan, organiseren een buurtfeest of zijn actief lid van een buurtvereniging. Het buurmanschap heeft vaak positieve kanten: de zorgen voor elkaar, het doen van de post en de planten of passen op de kinders.

Maar volgens sommige inwoners maken buren of buurgemeentes ons het leven zuur. Een bouwplan aan de overkant van de gemeentegrens verpest ons uitzicht. Een grenscorrectie met Velsen schaadt ons belang veel meer dan het de ander oplevert. Een vrachtwagenverbod bij de buurgemeente geeft ons de overlast.
Binnen onze gemeente zijn er tal van bouwproject-buren die het dwarsbomen van - bijna alle - bouwplannen als roeping hebben. Het Marinehospitaal en het voormalig Provinciaal Ziekenhuisterrein hebben veel buren die, tegen alle democratische besluitvorming in, wat anders willen, dus moet onze verantwoordelijkheid om voor onze eigen starters, doorstromers en ouderen wat moois te bouwen maar wachten.
Gelukkig zijn er legale, burencratische methodes zoals bezwaren tegen kapvergunningen (iedere boom die gekapt moet worden is een extra kans) en kleine afwijkingen in het bestemmingsplan, die maken dat je wettelijke rechtsbescherming (en vooral je zin) kunt krijgen.

Buren in Bloemendaal maken elkaar vaak het leven zuur. Er worden op het gemeentehuis veel burenproblemen gemeld waarbij het lijkt te ontbreken aan de wil, of zelfs maar een aanzet hiertoe om samen een oplossing te vinden. Het plaatsen van een schutting of het bouwen van een garage resulteert steevast in bezwaren of klachten.
En hoe komt het toch dat buren in de buurt van een sportveld zo ontzettend begaan zijn met de vleermuizen dat optimaal gebruik van kunstlicht onmogelijk is? Dit benadeelt honderden, vaak jonge sporters, maar daar hebben onze liefhebbende buren weinig boodschap aan.
Maar ook buren die elkaar op een infantiele manier pesten en de ontwikkeling van elkaars kinderen schade toebrengen zijn drama’s.
Dan is er de veelgehoorde roep om handhaving. Zo werd ons recent gevraagd in het kader van “de zorg voor het milieu” te handhaven, omdat een buurman met 10.000 watt zijn bomen feeëriek had uitlicht.
Wij moeten vaker de politie snelheid laten handhaven omdat “anderen” (de buren) te snel rijden; de klagers rijden nooit te hard. Verkeersdrempels idem.
Zo werd ons secretariaat gebeld met de subtiele vraag of het klopte dat de burgemeester op een zaterdag zijn dekbed de gehele dag te luchten heeft gehangen over de rand van zijn balkon. Stelt u zich dit eens voor!

Komt het door de enorme hoeveelheid regels en wetten die we hebben dat het gezonde verstand alleen nog maar de speelruimte voelt of ervaart om het eigen belang na te jagen?
Iedereen in de gemeente is mijn buurman. Ook de mensen over de grens in Heemstede. Wetten en regels zijn er om dingen in goede banen te leiden, maar de wil om er samen uit te komen, met begrip voor elkaars situatie zou leidend moeten zijn.

Burencratie in Bloemendaal, we moeten het er eens goed over hebben. Hier, of met de politieke partijen, want die vertegenwoordigen u.

Apekool

Als projectwethouder voor Park Brederode was het gisteren wel even schrikken: schriftelijke vragen van de fractievoorzitter van Groen Links over het onder de pet houden van de vondst van een nest hazelwormen en zandhagedissen in Park Brederode. De vragensteller leverde het persbericht van Bert Schrijver, woordvoerder van de Vereniging Behoud Landgoed Meer en Berg erbij. Uit het hierop vervaardigde ambtsbericht bleek dat de Vereniging ergens de klok had horen luiden en daarop maar overgegaan was tot het links en rechts neerhangen van klepels; vooral bij de burelen van de gemeente en de projectontwikkelaar.
Er is niks onder de pet gehouden. Er is geen onjuiste of onvolledige informatie verstrekt ter verkrijging van vergunningen of ontheffingen. Er is slechts voor de zoveelste keer vakkundig een broodje aap ter wereld gebracht.
Maar goed, al of niet op een broodje – apen moet je uit de mouw laten komen. Wat is er dan wel aan de hand?
In opdracht van de projectontwikkelaar houdt een deskundig bureau nauwgezet de vinger aan de pols over de ontwikkeling van de fauna in het plangebied. Daarover rapporteert het bureau jaarlijks aan zijn opdrachtgever. De jaarrapportage over 2006 is de laatst beschikbare bij de gemeente; die over 2007 verschijnt volgend jaar (begin 2008). Kennelijk had de Vereniging al de beschikking over deze informatie.

Hazelworm
Gedurende het onderzoek is de hazelworm eenmaal binnen het onderzoeksgebied aangetroffen. Een subadult exemplaar werd tijdens de vijfde inventarisatieronde op 6 september 2007 bij het ‘groendepot’ in het zuidwestelijke deel van het park aangetroffen. Het dier bevond zich in een maaiselhoop.
In augustus 2007 is er vanuit de gemeente Bloemendaal een melding gemaakt van een nest hazelwormen. Bij het verwijderen van enkele boomstammen aan de Bergweg ten zuidwesten van het plangebied (dus niet in het plangebied van Park Brederode) kwamen zij tevoorschijn. Uit historische gegevens blijkt dat in het plangebied in 1999 een hazelworm in het centraal noordelijke deel is waargenomen. Daarnaast zijn er verschillende waarnemingen vanuit de aangrenzende duinstrook bekend. De meeste waarnemingen zijn recentelijk gedaan.

Zandhagedis
Gedurende het onderzoek is de zandhagedis eenmaal binnen het onderzoeksgebied aangetroffen. Een vrouwtje werd tijdens de derde inventarisatieronde op 20 juni 2007 bij het psychiatrisch ziekenhuis aangetroffen. Dit vrouwtje zandhagedis werd in Park Brederode aangetroffen. Het dier bevond zich in een zonnig gelegen gedeelte dat voor het grootste deel omgeven was door de muren van het psychiatrisch ziekenhuis. Het gunstige microklimaat en de aanwezige (plaatselijke) vegetatiestructuur maakte dit terreindeel geschikt voor de zandhagedis.

In de jaarrapportage over 2007 zal ongetwijfeld iets over deze ene hazelworm en deze ene zandhagedis worden vermeld die onlangs hun kop opstaken. Als daarvoor een aanpassing nodig is in het Flora- en Faunawetregiem, dan zal volgend jaar daarvoor natuurlijk correct worden gezorgd, net zo netjes als we dat in het verleden van Park Brederode gewend zijn.

Opvallend detail: geen krant zag brood in de publicatie van het persbericht broodje aap. Maar het college vindt dat apen, zelfs als ze op broodjes zitten, het beschermen waard zijn. Daarom hebben we gisteren stante pede de vragen van John Krant beantwoord. Een investering van vier uur ambtelijke tijd. Wat denkt u, welbesteed of liever een andere prioriteit gekozen?


Victor Bruins Slot

Begroting 2008

Op 1 november 2007 heeft de gemeenteraad vergaderd over de begroting van 2008. Er was alom waardering voor de sluitende meerjarenbegroting. Voor 2008 is er sprake van een overschot van € 167.000 oplopend tot € 471.000 in 2011.Bij de behandeling zijn diverse amendementen en moties ingediend. Interessant is te vermelden dat er een motie bij was van het CDA om de meevaller uit de exploitatie van het Afval Energiebedrijf Amsterdam -waar ons afval uiteindelijk naar toe gaat- voor de helft te bestemmen voor een verlaging van het tarief en de andere helft voor maatregelen ter bevordering van de afvalscheiding.Mocht u nog een goed idee hebben dan hoor ik dat graag via deze weblog.

Een ander amendement ditmaal van de VVD ging over de verlaging van de OZB tarieven voor niet woningen van eigenaren of gebruikers ( winkels, bedrijfsgebouwen etc) . De tarieven in onze gemeente liggen fors boven die van onze toekomstige fusiepartner Bennebroek. Eigenaren in Bennebroek betalen € 2,98 terwijl dit voor Bloemendalers € 5,16 is. Voor gebruikers zijn deze getallen resp € 2,40 en € 4,13.

Aan mij als wethouder Financien is gevraagd te komen met een eerste stap om deze verschillen te verkleinen met andere woorden vind ruimte in de begroting om dit te realiseren.

evaluatie afvalinzameling 2007

Enige tijd geleden ,om precies te zijn op 4 oktober 2007, is er een bijeenkomst geweest in het gemeentehuis over de afvalproblematiek in Bloemendaal. Het zogeheten afvalforum. Tijdens die bijeenkomst, waar een kleine groep belangstellenden aanwezig was, is er een enquete(tje) met stemkastjes gehouden. Statistici en enquetedeskundigen zullen ongetwijfeld zeggen dat het hier ging om niet representativiteit hetgeen ongetwijfeld juist zal zijn maar daarom zijn de uitkomsten best leuk om aan deze weblog toe te vertrouwen.

Wist u bijvoorbeeld dat van de deelnemers:

• 100 % 1 grijze rolemmer heeft
• 92,3 % 1 groene rolemmer heeft en dat 7,7 % er geen ! heeft
• 46 % een papieremmer heeft en 54 % er nog geen heeft
• 92,3 % afvalscheiding HEEL belangrijk en 7,7 % het gewoon belangrijk vindt
• 75 % het eens is dat de landelijke doelstellingen niet te ambitieus zijn. Landelijk moet de hoeveelheid gescheiden aangeboden afval 53 % zijn ( Bloemendaal ongeveer 44 % ), papier landelijke doelstelling 75 % ( Bloemendaal 62 % ) , glas landelijk 90 % ( Bloemendaal 60 % ) en tenslotte gft landelijk 55 % en hier ligt Bloemendaal boven de doelstelling .Bloemendaal scoort 59 % .
• ongeveer 53 % het papier brengt naar een brengparkje en 47 % de papieremmer gebruikt
• ongeveer 90 % geen papier meer in de grijze bak gooit
• 50 % vindt dat kostenverlaging niet mag leiden tot schade aan het milieu en vermindering van de service
• 70 % vindt dat serviceverhoging niet mag leiden tot schade aan het milieu
• 100 % vindt dat het scheiden van GFT belangrijk is voor het milieu
• 86 % het eens is met het uitgangspunt "de vervuiler betaalt "
• 100 % het eens is met de opvatting dat als een andere inzamelmethodiek beter is voor het milieu ook gekozen moet worden voor die methode
• 100 % het huidige service niveau als goed tot uitstekend beoordeelt
• ongeveer 62 % vindt dat de service van de gemeente zou verbeteren door de openingstijden van de milieustraat te wijzigen, meer met de inwoners te communiceren en de afvalcontainers ondergronds te brengen
• ongeveer 65 % vindt dat het gelijk houden of verlagen van de kosten de hoogste prioriteit moet krijgen in het gemeentelijk afvalbeleid
• 69 % vindt dat een milieuvriendelijk afvalbeleid best wat meer mag kosten en dat een stijging van 0 tot 5 % door 43 % als acceptabel wordt beschouwd en dat ongeveer 28,6 % zelfs een stijging van 5 tot 15 % aanvaardbaar vindt
• ongeveer 62 % de avond leerzaam vond en voor herhaling vatbaar. Ongeveer 15 % vond de avond interessant maar had er meer van verwacht.

Afval leeft binnen onze gemeente wel degelijk en toch halen wij de landelijke doelstellingen voor het gescheiden inzamelen van afval niet! Dus moet er iets gebeuren. Het college legt op 15 november twee voorstellen neer bij de commissie Grondgebied, die de landelijke doelstellingen dichterbij moeten brengen, want een ding moet duidelijk zijn Bloemendaal moet zo snel mogelijk voldoen aan de landelijke doelstellingen!

Buitenschoolse opvang

Sinds 1 augustus zijn de basisscholen in Nederland wettelijk verplicht de aansluiting te organiseren tussen school en buitenschoolse opvang. Dat is een goede zaak. Het vertalen van deze verantwoordelijkheid geeft wel wat problemen, zowel op landelijk niveau als binnen Bloemendaal. Volgens de landelijke richtlijnen moeten scholen convenanten sluiten met een organisatie die buitenschoolse opvang aanbiedt en een ruimte vinden om de opvang in te realiseren. De kinderopvangorganisatie moet zorg dragen voor de opvang en de zaak financieel met de gebruikers afhandelen. De gemeente heeft slechts zijdelings een taak in deze: de verantwoordelijkheid voor de handhaving van de kwaliteit van de buitenschoolse opvang. Daarnaast heeft de gemeente natuurlijk via de normale taakstelling met de buitenschoolse opvang te maken (bijv. via de verantwoordelijkheid voor de ruimtelijke ordening).

Als wethouder Jeugd/Onderwijs word ik op dit moment door een enkel school/MR/ouder op mijn verantwoordelijkheden voor de buitenschoolse opvang gewezen. "Zeker als PvdA-wethouder moet ik nu eindelijk eens wat doen in dit dossier." En dan wordt het voor mij lastig. Wat moet ik doen als een school nog geen keuze heeft gemaakt voor een organisatie voor buitenschoolse opvang en dus nog geen convenant heeft afgesloten. Wat moet ik doen als ik via via hoor dat een opvangorganisatie problemen heeft met het vinden van een ruimte maar mij niks laat weten. Of als een opvangorganisatie wel een pand heeft gevonden maar het ondernemersrisico niet durft te nemen om eventuele planschadeclaims van derden te moeten betalen. Dit conform de standaard binnen Bloemendaal dat bij verzoeken tot wijziging van het bestemmingsplan de aanvrager dit risico dient te nemen.

Als de gemeente behulpzaam kan zijn zullen we dat niet laten. Er zijn het afgelopen jaar, mede met steun van de gemeente, al veel extra plaatsen gerealiseerd. Bijvoorbeeld bij de Vondelschool in Aerdenhout en bij de scouting op de Bergweg. Er wordt door een organisatie in Overveen op dit moment druk verbouwd om (naast de muziekschool) buitenschoolse opvang te vestigen. Het college heeft aan de raad onlangs voorgesteld om in 2008 aanzienlijk te investeren in buitenschoolse opvang. Daar horen we volgende week het resultaat van. We praten momenteel over buitenschoolse opvang in Vogelenzang en in Bloemendaal op twee plaatsen. Diverse sportverenigingen zijn bezig met het ontwikkelen van plannen om binnen hun sportcomplexen opvang te realiseren. Dat weet ik omdat de betreffende scholen en organisaties met een expliciete vraag bij de gemeente zijn gekomen. Dan kunnen we bekijken wat onze mogelijkheden zijn. Maar alles dus zoveel mogelijk in lijn met ieders eigen verantwoordelijkheden: de school kiest een organisatie en praat met die organisatie over een ruimte en de organisatie regelt de boel financieel. De gemeente wil vervolgens graag meedenken over eventuele constructies om problemen hierbij op te lossen.

Kopje van Bloemendaal

Vanochtend in alle vroegte zijn de mensen van Mense aan het werk gegaan om het Kopje van Bloemendaal te fatsoeneren. Met kleine motorzagen werden allereerst de esdoorns te pakken genomen. In mijn gesprekken met hen bleek dat ze heel goed waren ingepraat over wat ze moesten doen en waarom. Ze wezen mij o.a. op een bijzondere hangplant waar ze absoluut vanaf zouden blijven. Heel gemotiveerd. Ook wisten ze precies dat de omwonenden goed waren geïnformeerd zodat ze weinig klachten konden verwachten. Omdat de zon steeds krachtiger werd ben ik even op de toren geklommen. Wat je dan te zien krijgt is schitterend. Een lichte nevel net boven de bomen met daarboven weer een vuurrode bol. Je waant je in het Wilhelminaparadijs. En het wordt nog mooier. De komende weken wordt er nog volop gewerkt. Gaat u vooral eens kijken.

Drie moderne monumenten in Bloemendaal

Maandagmiddag in Amersfoort geweest, in een voormalig klooster dat nu onderdeel is van het ROC-ASA. Het gebouw leek op een middeleeuws Belgisch klooster maar het is pas na de oorlog gebouwd, inderdaad geïnspireerd door kloosterbouw in zuidelijker streken. De aula - nog in medegebruik als kerkzaal - herbergde een grote menigte van mensen uit de monumentensfeer. Daar maakte minister Plasterk bekend welke 100 na-oorlogse objecten als "eigentijdse monumenten" (minimumleeftijd: 50 jaar) het karakter van de rijksmonumentenlijst fundamenteel gaan veranderen. Op uitnodiging van de Rijksdienst voor Architectuur, Cultuurhistorie en Monumentenzorg mocht ik de plechtigheid bijwonen. Ik ging er naar toe in de verwachting dat er misschien wel een Bloemendaals bouwwerk in de prijzen zou vallen. Welk, dat wist ik niet. Ik had tevoren nog even met de voorzitter van de kerkenraad van de Adventskerk, ds. Smalbrugge, gebeld om te vragen of hij ook uitgenodigd was (mijn uitnodiging vermeldde dat de bekendmaking in aanwezigheid van de eigenaren zou plaatsvinden) maar hij wist van niks. Toch nog eens vragen of hij nooit een "vals getuigenis" spreekt... Overigens prijkt niet alleen Sijmons' Adventskerk, maar ook de Villa Looyen van architect Bijvoet en de Erebegraafplaats op de lijst objecten die het Rijk voornemens is op de Monumentenlijst te plaatsen. Je mag dus wel zeggen - en ik doe dat met eerbied voor de betrokken architecten - dat onze gemeente, toch al ruim bemeten met Michelinsterren, opnieuw fors in de prijzen valt. Komisch om de volgende ochtend in het Haarlems Dagblad te lezen dat B&W van Haarlem de minister van broddelwerk beschuldigen nu er geen Haarlems gebouw op de lijst voorkomt. Maar dat terzijde.

Interview met AB radio

Op zondag 14 oktober jl werd ik gebeld door Roderick van de Veen van Antenne Bloemendaal (AB-radio) met het verzoek iets te zeggen over de weblog van het college. Voor mij is de weblog iets nieuws waaraan ik nog moet wennen, maar het lijkt mij een prachtig middel om snel te kunnen reageren op de aktualiteit. Het is wel een punt van discipline om de weblog gevuld te houden. Roderick wees er terecht op dat de laatste informatie dateerde van 3 oktober! Ik heb hem beloofd dat ik iets zou schrijven over dit interview.
Mijn opvatting is dat het huidige college makkelijk te benaderen is en open voor gefundeerde kritiek. Dat wil niet zeggen dat we alles klakkeloos overnemen, maar afwegen. Dit komt dan weleens over als niet luisteren of sterker, ondemokratisch zijn. Maar ik kan niet zeggen dat dat het geval is. Integendeel. Ik hoop dat de kommunikatie via deze weblog kan bijdragen aan een beter beeld.

Bosparkenoverleg

Op maandagavond heb ik samen met medewerkers van de gemeente met een 10-tal geïnteresseerden gesproken over de eerste uitvoeringsfase van het Herstelplan Bosparken. De gemeente wil in een periode van 10 jaar de parken weer "up to standard" brengen. We hebben een tijd geleden een mooie en zeer lezenswaardige brochure uitgegeven "Groen, groener, het groenst?" waarin alle parken onder de loep worden genomen. Alle inspraaksessies in de verschillende dorpskernen zijn doorlopen, waarbij de belangstelling redelijk was met uitzondering van Vogelenzang (hetgeen te begrijpen valt aangezien daar (nog ) geen park is). Voor de pauze lag de nadruk op de aanpak van het Wilhelminapark/Kopje van Bloemendaal. Dik Vonk, de nieuwe deeltijdprojektleider, hield een heldere uiteenzetting waarna een levendige diskussie volgde. Uit die diskussie bleek dat er instemming bestaat over de aanpak. Het verantwoord en gefaseerd omzagen van bomen of zoals iemand stelde "je kunt wel omzagen maar niet bijzagen", waardoor variatie en eigen karakter weer worden teruggewonnen en behouden kunnen blijven. Ook werd naar voren gebracht dat de communicatie erg belangrijk is. Leuk in dat verband was het aanbod van "Ons Bloemendaal" een artikel aan het plan te wijden.

Na de aanpak van het bos om het uitzicht weer terug te brengen kwam als tweede punt de toren aan de orde die als een soort openbaar urinoir schijnt te worden gebruikt. Ook hier werden interessante alternatieve oplossingen aangedragen om de toren als deze is gerestaureerd als toren te laten functioneren en niet als eerder genoemd "instrument".

Later op de avond werd nog ingegaan op de bladblaasproef in het Bloemendaalse bos, waarbij ik de indruk kreeg dat de blazers wel een toontje lager kunnen blazen (waar naar gekeken zal worden), de hangjongeren die nogal vernielzuchtig schijnen te zijn (wordt ook naar gekeken) en de esdoorns die een soort imperialistische groei vertonen. Al met al een constructieve en interessante bijeenkomst.

Nieuwe tijden aangebroken

Niet alleen breken voor Bloemendalers nieuwe tijden aan, nu zij door dit weblog kennis kunnen nemen van wat de leden van ons college van B&W drijft, maar ook voor de wethouders zelf.

Voortaan zullen wij als college niet meer tegenover de gemeenteraad bij de uitoefening van zijn core-business (het vergaderen als gemeenteraad) gezeten zijn. De raad geeft er de voorkeur aan dat de wethouders vanaf de ambtenarentafel (vanaf de zijlijn) toekijken. Op afroep zijn individuele wethouders dus nog wel beschikbaar om in de kring van de raad te verschijnen. Langs deze weg onderstreept de gemeenteraad zijn duale positie: zijn beraad dat aan het nemen van besluiten vooraf gaat, moet niet meer het karakter van een dialoog met het college hebben maar echt een beraad zijn van raadsleden onder elkaar.

Ik heb er over zitten nadenken. Pure theorie natuurlijk want de praktijk is nog niet ingetreden. Aan de ene kant spreekt het me wel aan dat de raad het beginsel van Soevereiniteit in eigen kring meer in de praktijk gaat brengen. Vanaf de wethouderszijlijn van straks vraag ik mij echter af of deze verandering ook een verandering van verhoudingen in het college inluidt nu de raad voor het presideren van zijn vergadering wel gebruik blijft maken van de de diensten van het collegelid dat burgemeester is. De door de raad niet benoemde burgemeester is er wel bij (en heeft in het proces een centrale rol) - de door de raad wel benoemde wethouders zijn dat niet. En wat betekent deze verandering voor het besef van collegiale verantwoordelijkheid dat in de raadsvergadering "oude stijl" tot uitdrukking kwam in het naast elkaar zitten (elkaar iets kunnen toefluisteren) tot uitdrukking kwam.

Ik ben erg blij met de veel scherpere scheiding van verantwoordelijkheden tussen raad en college die de dualisering heeft geïntroduceerd. Maar ik moet er niet aan denken dat college's in een volledig van de raad gedistancieerde positie bemenst gaan raken met het type topambtenaar. Volgens mij moet wethouderschap een politieke functie blijven.

Vanaf de zijlijn naar de raad: Veel succes!

College opent weblog

Het College van burgemeester en wethouders heeft besloten gezamenlijk een weblog te gaan opzetten. Doel van deze weblog is de afstand tussen het bestuur en de inwoners van de gemeente te verkleinen. Door informatie te verschaffen over gedane zaken c.q. te verwachten gebeurtenissen of door met burgers die dat wensen in discussie te gaan. Hopelijk zal de weblog veelvuldig gelezen worden en veel reacties oproepen. Dat verlevendigt het debat in onze mooie gemeente.