Verkiezingstijd

Een verkiezingstijd is altijd weer boeiend. Iedereen is opeens overal voor of tegen, al naar gelang de aanhang van dat voor of tegen zijn. Is de hele bevolking van het Rijnegomkwartier tegen de fietsbrug, dan zijn diverse politieke partijen ook altijd tegen geweest. Zo’n rector van het Coornhert en zo’n fietsersbond (voorstanders) zijn in aantal altijd minder stemmers dan de bewoners van het Rijnegomkwartier. Alleen tegen zijn is niet voldoende, dat moet natuurlijk ook uitgedragen worden, anders heb je er niks aan. Dat het college zelf al tegen de provincie gezegd heeft dat er voorlopig geen bestuurlijke medewerking verleend zal worden aan die fietsbrug is dan niet relevant. “Het gevaar is dan wel geweken maar als dat gevaar niet geweken zou zijn, zouden wij tegen zijn. Wij denken namelijk echt aan u.” Ik heb natuurlijk makkelijk praten, de politieke aanhang van de PvdA zit nauwelijks in het Rijnegomkwartier. Maar boeiend blijft het.

Zelf zit ik momenteel ook anders in discussies merk ik. Ik praat al een half jaar met een buurtcomité (hebben wij niet allen ons eigen buurtcomité in deze gemeente) over de Zandvoorterweg na de onderhoudsbeurt. Daar is de gemeente zo dom geweest om niet alles precies zo terug te leggen als het was. Ik meen dit echt: bij onderhoud hoort de inrichting gelijk te blijven (los van natuurlijk aanpassing aan de veiligheidseisen) en dan is er ook geen sprake van overleg met de buurt. Bij een nieuwe weginrichting vindt er standaard wel overleg met de buurt plaats. We hebben de middengeleiders verlengd, de inritconstructies iets versmald en aangepast met een verhoogd fietspad, andere belijning aangebracht en een dubbel riool aangelegd wat veel putten met zich meebracht. Voor al deze maatregelen hadden we wel goeie verklaringen, maar die zijn eigenlijk niet relevant. Het buurtcomité kwam met een verzoek iets te doen aan alle genoemde zaken. We hebben daarnaar gekeken. Na eerst excuses gemaakt te hebben voor het gebrek aan overleg omdat bleek dat we dus toch wat aan de weginrichting gewijzigd hadden. Uiteindelijk hebben we besloten een deel van de putten dicht te asfalteren, de middengeleiders in te korten en de inritconstructies te verbreden. (ruim € 60.000) Verder hebben we toegezegd op termijn, bij einde levensduur van de huidige belijning, een ander soort belijning op te zullen brengen. De inritconstructies aanpassen ging ons te ver. Die vallen qua hoogte binnen de normen (en zijn overigens lager dan de eerste in de gemeente aangelegde inritconstructies) en vergroten de veiligheid van de fietsers en voetgangers. We hebben zelfs een aantal ambtenaren gevraagd er eens overheen te rijden met hun eigen auto om te kijken of het problematische inritten waren geworden. Zowel objectief (normen) als subjectief (gebruik) bleken de inritten naar onze mening te kloppen.

En hoe zit ik dan in zo’n discussie met dat buurtcomité? Ik moet naar de burgers luisteren krijg ik dan te horen. Maar welke dan. Die 281 mensen die getekend hebben onder een petitie van het buurtcomité? Die ouders uit Aerdenhout en Zandvoort die het een prettig idee vinden dat we in Bloemendaal proberen de fietspaden (duurzaam) veilig aan te leggen zodat hun kinderen veilig naar school kunnen fietsen. De gemeenteraad die stelt dat we zaken van te voren hadden moeten weten en die dus wel eens moeilijk zouden kunnen gaan doen over het geld. De OZB-betalers?

Het is een afweging, altijd. Hier hadden we het anders moeten doen. Daarvoor bieden we excuses aan. We doen dat middels een brief die we huis aan huis verspreiden. We passen maximaal aan (putten, middengeleiders, breedte inritconstructies) dan wel zullen op termijn aanpassen (belijning). De aanpassing van de inritconstructies gaat te ver. Daarbij maken we een afweging tussen veiligheid, last, kosten. Ik vrees dat de schandpaal in het weekblad Zuid-Kennmerland volgende week met mij er aan zal staan. Tenslotte is de trekker van het buurtcomité ook nog eens redacteur van het Weekblad. Toch kan ik het verdedigen. En daar gaat het om.